Chapter 2
Zabi Mai Wuya
181 words · ~1 min read
Bayan makoki, wahalar ta fara. Surukarta ta zo tare da 'yan'uwansa don su raba dukiyar gidan. Hauwa ta tsaya a kofa, ta dora hannunta a kai, ta huce numfashi.
Rana ta yi sanyi a wannan safiyar. Iska mai sanyi ta fantsama daga arewa, tana kawo turaren kasa mai dadi. A cikin gida, muryoyin yara suna kawowa daga dakin baya, suna kiran sunan nasu.
Ta tsaya tana tunanin abinda ya gabata, yadda rayuwa ta kasance da sauki a da. Yanzu kuma komai ya zama wahala. Amma zuciyarta ba ta karya ba — tana da karfi, tana da niyya.
"Ka tambayi Malam Umar," mahaifiyarta ta ce. "Ya san labarin nan duka." Ta duba mahaifiyarta, ta ga kauna a idanunta — kauna da damuwa sun hade zuwa wani tunani daya.
Dare ya yi, amma bacci bai zo ba. Ta kwanta a gadon, idanunta a rufewa amma tunaninta yana gudu ko ina. Muryoyin gari da ke nisa suna kiran sallar dare.
Wayewar gari ya kawo sabuwar dama, sabuwar fata. Ta tashi da kudurin canza komai — ba wai don kanta kawai ba, amma don dukan wadanda take kauna.
Rana ta yi sanyi a wannan safiyar. Iska mai sanyi ta fantsama daga arewa, tana kawo turaren kasa mai dadi. A cikin gida, muryoyin yara suna kawowa daga dakin baya, suna kiran sunan nasu.
Ta tsaya tana tunanin abinda ya gabata, yadda rayuwa ta kasance da sauki a da. Yanzu kuma komai ya zama wahala. Amma zuciyarta ba ta karya ba — tana da karfi, tana da niyya.
"Ka tambayi Malam Umar," mahaifiyarta ta ce. "Ya san labarin nan duka." Ta duba mahaifiyarta, ta ga kauna a idanunta — kauna da damuwa sun hade zuwa wani tunani daya.
Dare ya yi, amma bacci bai zo ba. Ta kwanta a gadon, idanunta a rufewa amma tunaninta yana gudu ko ina. Muryoyin gari da ke nisa suna kiran sallar dare.
Wayewar gari ya kawo sabuwar dama, sabuwar fata. Ta tashi da kudurin canza komai — ba wai don kanta kawai ba, amma don dukan wadanda take kauna.